تبلیغات
دانشنامه هوافضای نظامی ایران - هواپیماهای جنگنده



هواپیمای جنگنده

جنگنده نوعی هواگرد نظامی است که بیشتر برای جنگ هوایی یا داگ فایت با هواپیماهای دیگر ساخته می‌شود. جنگنده‌ها معمولاً هواپیماهایی کوچک و سریع هستند. جنگنده‌های امروزی دارای سامانه‌های پیشرفته الکترونیکی برای ردگیری هدف‌های دشمن و جنگ الکترونیک و هدف‌گیری هم‌زمان چند هدف هستند. برخی جنگنده‌ها توانایی پرتاب بمب و موشک هوا به زمین دارند. به این گونه هواپیماهای جنگنده بمب‌افکن می‌گویند.

در زبان فارسی به هواپیمای جنگنده، «شکاری» نیز می‌گویند.

جنگنده زمینی

هواپیمای جنگی پشتیبانی نیروی زمینی هواپیمایی جنگی است که برای حمله به اهداف زمینی طراحی شده و اغلب از آن به عنوان پشتیبانی نزدیک نیروی زمینی یا همراهی با نیروی زمینی استفاده می‌شود. این هواپیماها در حین نزدیک بودن با نیروهای خودی به دقت بیشتر در حملات نیاز دارند که با بمب افکن‌های معمولی قابل مقایسه نیستند. شاهین شکارچی، ای-۱۰ تاندربولت ۲ و سوخو سو-۲۵ نمونه‌هایی از این هواپیماها هستند.

جنگنده چندمنظوره

جنگنده چندکاره گونه‌ای از جنگنده است که قادر است همزمان هم نقش یک جنگنده زمینی و هم نقش هواپیمای جنگنده را در میدان نبرد ایفا کند. این جنگنده گونه کاملتری از جنگنده تهاجمی است که تنها قادر به حمله به اهداف زمینی می‌باشد. اولین جنگنده از این خانواده جنگنده اروپایی پاناویا ترنادو بوده است که در سال ۱۹۷۵ تولید شده است.